اردکانیان

مقایسه محبوبیت اردکانیان با وزرای قبلی

سرویس صنعت برق نیوز: در دو هفته پایانی حضور اردکانیان در وزارت نیرو، برق نیوز نظرسنجی‌ای در خصوص نحوه عملکرد اردکانیان و وزرای قبلی منتشر کرد تا کاربران و صنعت برقی‌ها نظر خود را در این خصوص اعلام کنند. بیش از ۲۶۰۰ نفر از کاربران و بازدیدکنندگان برق نیوز در این نظرسجی شرکت کردند که جامعه آماری قابل قبولی بحساب می‌آید. در این نظرسنجی از کاربران خواسته شده بود که نظرشان را در خصوص عملکرد وزرای نیروی ۵ دروه گذشته اعلام کنند.

۴۰ درصد شرکت کنندگان در نظر سنجی، پرویز فتاح را انتخاب کرده بودند که بالاترین رای را داشته و انتخاب اول کاربران بود. پس از آن بیطرف با ۳۱ درصد بهترین عملکرد را از نظر مخاطبان داشته است. اما اردکانیان با ۶.۵ درصد در رده چهارم قرار گرفت و خیلی پایین تر از تصور قرار گرفت. البته شرایط اقتصادی و سیاسی کشور در دوره‌های مختلف متفاوت بوده و لذا بر عملکرد کلی وزرا می‌توانسته تاثیرگذار باشد، اما این میزان تفاوت نمی‌تواند صرفا ناشی از شرایط سیاسی – اقتصادی بوده باشد.

اردکانیان و تیم فعلی اش تصوری بسیار متفاوت با این نظرسنجی داشتند. مشاوران، روابط عمومی و تیم رسانه‌ای اردکانیان که در حلقه بسته‌ای از افراد تمجیدکننده اش گرفتار شده بودند، دیدگاه‌ها و نظرات تعداد محدودی از اطرافیان خود را ملاک عملکرد نهایی وی ارزیابی کرده و همین امر موجب شده تا رضایت کاذبی از نحوه مدیریتشان داشته باشند.

این رضایت کاذب اجازه تغییر به موقع روش‌ها و اصلاح مدیریت‌های اشتباه را نداد تا با اصرار بر فرآیند‌های نادرست به یکی از ضعیف‌ترین وزیران نیروی بعد از انقلاب تبدیل شود. برق امید، پویش الف ب، فراخوان شایسته گزینی، غرور و خودرائ بودن، حلقه بسته مشاوران، استفاده از مدیران بازنشسته و منفعل و… از مهمترین تصمیماتی بود که بار‌ها در خصوص آن هشدار داده شد.

شاید اگر امکان ارزیابی عملکرد بر اساس امکانات و اعتبارات میسر می‌بود وضعیت ارکانیان به این افتضاحی نمی‌شد و رای بالاتری می‌گرفت. مهمترین مشکل اردکانیان عدم صداقت در گفتن واقعیت‌ها و انجام فعالیت‌های تبلیغاتی بود. او نپذیرفت که شایسته گزینی جواب نمی‌دهد و با اینکه اثرات مخرب آنرا دید بر آن اصرار ورزید. هیچ وقت نخواستند قبول کنند که پویش الف ب و برق امیدِ تبلیغاتی دردی از جامعه حل نخواهد کرد. تیمی که او را احاطه کرده بودند با آمارسازی‌های کاذب برایش جشن عبور از پیک می‌گرفتند با اینکه همان‌ها می‌دانستند ۱۰ هزار مگاوات خاموشی داده اند.

اردکانیان با اینکه می‌دانست تحریم‌ها با صنعت برق چه کرده، اما حاضر نشد واقعیت‌ها را بیان کند. او می‌دانست امکان ندارد ۱۵ هزار مگاوات ناترازی تولید و مصرف یکساله رخ دهد، ولی مدیرانی که با آمار‌های اشتباه، رضایت کاذب برایش ایجاد کرده بودند را نه تنها توبیخ نکرد که ارتقاء هم داد. تعداد قابل توجهی از مدیران کشوری و استانی اش بخاطر فساد مجرم شناخته شده یا تحت تعقیب قرار گرفتند، اما او و سیستم تحت مدیریتش دست از دفاع از آن‌ها برنداشت تا امید به مبارزه به فساد در وزارت نیرو از بین برود.

 

انتشارات

بانک اطلاعات صنایع و مشاغل ایران – نیکونوین

رای پایین اردکانیان صرفا نه بخاطر تعداد پروژه‌های نیمه تمام و نه حتی بخاطر عدم تولید کافی برق که بخاطر حرف‌هایی بود که در چشم مردم نگاه کرد و برخلاف واقعیت گفت. از پرخوری ایرانیانی گفت که سخت‌ترین دوران اقتصادی شان را تجربه می‌کردند. وقتی شماره تلفن دفترش را داد و گفت باور ندارد خاموشی در کشور وجود داشته باشد باید می‌دانست روزی این فرافکنی‌ها گریبانش را خواهد گرفت.

اینقدر روی برق ماینر مانور داد که مدیران برقی فرصت را غنیمت شمرده و بخش عمده‌ای از بی کفایتی خود در مدیریت شبکه را به پای ماینر‌ها نوشتند. بجای رفع گلوگاه‌های اصلی هدررفت مالی، ابلاغیه داد و چای شیرینی همکارانش را قطع کرد. شعار جوانگرایی سر داد اما تا توانست به بازنشسته‌ها در دوران مدیریتش فرصت جولان داد و حتی حاضر نشد لیست بازنشسته‌های مشغول بکار بر خلاف قانون منع بکارگیری بازنشستگان را منتشر کند.

در چشم همکارانش نگاه کرد و گفت با باندبازی مخالف است، ولی نه تنها باندبازی را از بین نبرد که به آن اعتبار داد. بار‌ها می‌گفت مشاوره پذیر است، اما تنها مشاوره‌هایی را پذیرفت که موافق با تصمیمات از قبل گرفته شده اش بود. کرارا نقد را پراهمیت می‌شمرد، اما با کوچکترین نقد‌ها برمی آشفت.

در جلسات از سنکرون شدن بخش خصوصی و دولتی سخن گفت و با نشان دادن در باغ سبز، آن‌ها را برای کمک به وزارت نیرو ترغیب کرد، ولی از پرداخت بدهی‌های آن‌ها شانه خالی نمود و حتی حاضر نشد آن‌ها را به جلسات راه دهد. از توانمندسازی بخش خصوصی سخن گفت، ولی خلاف آن حرکت کرد تا بدترین دوران تاریخ وزارت نیرو برای این بخش رقم بخورد.

تاکید وی بر تخصص گرایی پررنگ‌تر از همیشه بود، ولی ترجیح داد به سفارش، مدیرانی از خارج از مجموعه وزارت نیرو به این ارگان تحمیل کند که همگی نیز بدترین عملکرد را در مقایسه با نمونه‌های مشابه خود بجای گذاشتند.

آنچه که اردکانیان را در نگاه بسیاری از وزارت نیروی‌ها منفور کرد و از چشم آن‌ها انداخت، عدم گفتن واقعیت‌ها و انجام رفتار‌های متناقض بود. این‌ها را نه الان که بار‌ها و بار‌ها گفتیم و گفتند. از هیمنه و هیبت اردکانیانِ ۴ سالِ پیش این روز‌ها چیزی باقی نماند و ترجیح داد دل به چند لوح تقدیری بسپارد که به او پیشکش شد. او را مشاوران و اطرافیانش به جایی کشیدند که امروز خیلی‌ها از رفتنش خوشحال شدند.

اردکانیان مردی بود که آمده بود تا فلک را سقف بشکافد و سعی کرد طرحی نو در اندازد. مدیریت و شرایط کشور دست به دست هم دادند تا عاقبت وزارتش بخیر نشود. او احتمالا دوباره از ایران خواهد رفت، ولی میراثی از خود برجای گذاشته که به سختی می‌توان از آن دفاع کرد. کار‌های خوبی انجام داد و در برخی از زمینه‌ها دستاورد‌های قابل توجهی داشت، اما در زیر تصمیمات و رفتار‌های نادرستش مدفون شد. از اردکانیان که گذشت امیدواریم محرابیان طرحی متفاوت با اردکانیان دراندازد.

ارسال دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.